Verlangen naar intimiteit, bang voor verbinding

De eenzaamheid die niemand ziet

Er is een soort eenzaamheid die je niet uitlegt op een verjaardag.

Niet de eenzaamheid van niemand hebben om mee te praten. Niet het gemis van vrienden of familie. Maar de stille, sluipende eenzaamheid van single zijn en diep van binnen weten: ik verlang naar intimiteit, en tegelijkertijd houd ik haar op afstand.

Je kunt druk zijn. Geliefd. Omringd door mensen die om je geven. En toch thuiskomen in een stilte die zwaarder is dan alleen maar stil.

Wanneer bescherming eenzamer maakt

Op een gegeven moment — na een breuk, een teleurstelling, of gewoon jarenlange kleine pijnen — besluit iets in je: niet meer. Niet zo kwetsbaar. Niet zo open. Nooit meer zo geraakt.

En dat besluit was wijs. Het heeft je beschermd.

Maar bescherming heeft een prijs. Want dezelfde muur die pijn buitenhoudt, houdt ook verbinding buiten. Warmte. Aanraking. Het diepe gevoel van werkelijk gezien worden.

Langzaam raak je gewend aan de afstand. Je leert leven zonder. Je vertelt jezelf dat het wel goed gaat, dat je het niet nodig hebt, dat je genoeg hebt aan jezelf.

En toch. ‘s Avonds, in de stilte. Weet je het.

De eenzaamheid zit niet buiten je

Wat de meeste mensen niet zien — en wat ik keer op keer tegenkom in mijn werk — is dat de diepste eenzaamheid niet gaat over de afwezigheid van een partner.

Ze gaat over de vervreemding van jezelf.

Van je eigen lichaam, dat je niet meer durft te voelen. Van je eigen verlangens, die je hebt weggestopt omdat ze toch niet vervuld worden. Van de levensenergie — wat ik Eros noem — die bevroren is geraakt omdat het te pijnlijk was om haar te laten stromen.

Eenzaamheid is dan geen gebrek aan de juiste persoon. Het is een gebrek aan contact met jezelf.

Wat er mogelijk is

Het goede nieuws — en ik meen dit — is dat bevroren niet hetzelfde is als kapot.

Eros stroomt weer als je haar de ruimte geeft. Als je voorzichtig, in veiligheid, begint te voelen wat er leeft. Als je oefent met aanwezig zijn — bij jezelf, bij anderen — zonder meteen weg te gaan.

Dat is geen kwestie van de juiste persoon vinden. Het begint eerder. Bij jou. Bij je lichaam. Bij de bereidheid om de muur een klein stukje te laten zakken.

Niet in één keer. Niet in een weekend. Maar stap voor stap, sessie na sessie, in een groep mensen die hetzelfde durven.

Precies daarvoor heb ik Healing Eros ontwikkeld — een somatisch traject voor singles die klaar zijn om die beweging te maken. Van bescherming naar openheid. Van bevroren naar levend. Van eenzaamheid naar verbinding — eerst met zichzelf, dan met anderen.

Als je dit herkent, ben je van harte welkom.

Met licht, liefde én lust

Nicole